Figurka Matka Boża Słodka (ref. 23SA-M2304)

Opis

Matka Boża Słodka

Figura ta nie jest jedynie dziełem sztuki sakralnej – jest zaproszeniem do kontemplacji tajemnicy Miłości, Ofiary i Nadziei.

Oblicze „Słodkiej” Maryi

Tytuł i wezwanie „Słodka” (Słodka Matka Boża – Matka Boża Słodka) nie odnoszą się jedynie do estetyki, lecz do samej istoty duchowej tej figury. „Słodycz” Maryi wyraża się w Jej spojrzeniu, w łagodności gestów, w pełnym miłości przyjęciu Bożej woli. To Maryja, która daje pocieszenie, nadzieję i bezpieczeństwo, szczególnie bliska tym, którzy szukają ukojenia w modlitwie.

Wykonanie i pochodzenie

Figura ma wymiary 38 × 20 × 14 cm i została wykonana z proszku alabastrowego, sprowadzanego z Hiszpanii, co nadaje jej wyjątkową szlachetność i subtelność detalu.

Rzeźba została ręcznie malowana w Krakowie przez artystek z Manufakturą MM, w szczególnej atmosferze modlitwy, przyjaźni i wspólnoty, która od lat charakteryzuje spotkania tej manufaktury. Każdy etap pracy był nie tylko aktem twórczym, lecz także duchowym – formą ciszy, skupienia i zawierzenia.

Matka Boża Słodka to figura, która łączy w sobie:

• bogatą tradycję ikonograficzną Kościoła,

• głęboką symbolikę eucharystyczną,
• wysoką jakość artystycznego wykonania,

• oraz autentyczny wymiar duchowy.

Jest to dzieło, które przemawia do serca, zaprasza do modlitwy i kontemplacji, a jednocześnie – poprzez swój udział w aukcji charytatywnej – staje się narzędziem dobra. Nabycie tej figury to nie tylko posiadanie pięknego obiektu sakralnego, lecz także gest miłości, solidarności i nadziei, wpisany w misję Matki, która zawsze prowadzi do Syna.

Opis

Matka Boża Słodka przedstawiona jest w postawie siedzącej, z Dzieciątkiem Jezus na kolanach, trzymającym lub dotykającym kiści winogron. Ten motyw ikonograficzny, znany jako „Madonna siedząca z Dzieciątkiem i winogronami”, ma długą i szlachetną tradycję w historii sztuki chrześcijańskiej – od średniowiecznych rzeźb drewnianych z doliny Val Gardena, po arcydzieła renesansu i baroku, takie jak dzieła Pierre’a Mignarda czy Lucasa Cranacha Starszego.

Głęboka symbolika

Winogrona stanowią centralny element tej kompozycji i niosą ze sobą potężne przesłanie teologiczne. Są one symbolem Eucharystii, Krwi Chrystusa oraz Jego przyszłej Ofiary Odkupieńczej. Delikatny gest Dzieciątka Jezus, które wchodzi w kontakt z winogronami, łączy dziecięcą niewinność z zapowiedzią Męki – tajemnicą, którą Maryja nosi w sercu już od pierwszych chwil macierzyństwa.

Postawa siedząca Maryi nadaje całej scenie niezwykłą intymność i realizm. Oddala ona przedstawienie od surowego hieratyzmu sztuki romańskiej, wprowadzając czułość i bliskość charakterystyczną dla duchowości gotyku i renesansu. Jest to Matka obecna, spokojna, cicha – Matka, która kocha i rozumie.